Jólaboð 2017

Já, ég er lifandi svei mér þá. Nú er eftir að vita hvort ég man hvernig fólk býr til bloggfærslur.Það var sú tíð að ég bloggaði daglega en ég geri síður ráð fyrir að taka upp þann sið núna. Við sjáum til hvað verður. Í apríl á þessu ári lét ég undan allsterkum félagslegum þrýstingi og stofnaði fésbókarsíðu en það gerir alls ekki sama gagn. Þar er fínt að halda utan um samskiptin í handverkshópum, leikfélaginu, kórnum og þessháttar og síðast en ekki síst að hressa upp á tengingar við fólkið úr fortíðinni. Hinsvegar ekki nærri eins gott til að geyma myndir og minningar.

 Í gær var haldið jólaboð í Norðurhlíð. Lagt var á borð í stofunni fyrir tuttugu og fjóra og sá tuttugasti og fimmti kom eftir vinnu og settist við leifarnar. Á efstu myndinni eru Fríða systir og Óli bróðir og Agnar eiginmaður + önnur, þriðja og fjórða kynslóð frá okkur.

 Við þetta borð eru stjúpsonur minn með konu sinni, dóttur, systursyni og hans dóttur.

 Þetta er svo afgangurinn: Mamma, tveir synir mínir, tvær tengdadætur, þrjú barnabörn mín og ein systurdóttir. Sá tuttugasti og fimmti var svo elsti ömmustrákurinn minn.

 Ef þú vilt gera Jóhann Smára kátan skaltu spila við hann.

 Svo kom að eftirréttinum, hinn ómissandi heimatilbúni ís með ávöxtum og rjóma að ógleymdu piparkökuhúsinu sem Fríða kom með.

 Fjögurra ára skottur, Sigrún og Hildur telja sig sennilega vera að spila Master mind.

 Næstum því sex ára nafna mín nagar piparkökuþakskífu af innlifun með ísinn í hinni hendinni.

 Svo var spilað hið klassíska púkk í lokin. Velgengnin skín úr andliti Jóhanns þarna.

Mikið vildi ég óska að ég hefði álpast til að taka upp myndavélina þegar Ada Sóley tók lagið hástöfum með hárbursta fyrir hljóðnema.

113. Apríl

Það er ekki mikið gagn í dagbókarbloggi sem enginn nennir að skrá. Nú er best að setja inn þó ekki væri nema eina aprílfærslu þó að seint sé.

Aðalmálið í apríl var náttúrulega ferming.

Fermingarstrákurinn minn var flottur og fínn og mjög ánægður með daginn. Hann á þessar tvær öndvegissystur.

Hér er mitt tillag í herlegheitin, algerlega að óskum fermingarbarnsins. Ég mætti á svæðið með eina kransaköku sem ég lagði ekki í að baka sjálf en nú veit ég að það get ég alveg. Ég fékk hringina í bakaríinu á Húsavík og setti saman og efst trónir postulínsbangsi sem ég fann á nytjamarkaði á Húsavík. Ég er ekki sérlega hrifin af stöðluðum plaststyttum en ein slík kom á svæðið og langaði að vera með. Ég hafnaði því að leyfa henni að vera á kökunni en sagði sjálfsagt að lofa henni að príla upp á einhverja hinna þriggja rice crispies turna sem ég bjó til. Það hentaði víst ekki svo að greyið var settur á marengstertuna en ég kom líka með 4 slíkar. Ég hélt þó kannski að þar væri jarðvegurinn heldur gljúpur en hann var bara látinn vaða. Í orðsins fyllstu merkingu. Gaurinn sökk óðara upp í klof.

Fullt af tilhöfðu fólki og fullt af myndavélum. Hér er minn frábæri hópur og þarna var þeim uppálagt að sprella.

Fermingarstrákurinn snertir ekki jörðu og Sigrún hristir hausinn úr fókus.

Svo var mér uppálagt að leggjast fyrir framan liðið og hlýddi auðvitað umsvifalaust eins og ég er vön.

Ég ætla ekki að gera það aftur svona klædd. Það er ómögulegt að láta fara sæmilega um sig því ég var látin sníða handveginn á peysufatapeysunni svo bjánalega á námskeiðinu um árið.

Svo gleymdi ég auðvitað að taka gleraugun af mér en það er nú ekkert nýtt.

108. Eins og blómi í eggi

Þið labbið kannski um og haldið að hænuegg sé það sama og hænuegg?

Hér eru sýnishorn af afurðum búsins í haust og tilefni þess að ég tók myndina er tröllaukna eggið á öðrum endanum. Ég var svo forvitin hvort það væri ef til vill þríblóma að ég mölvaði það (var reyndar að baka aldrei þesu vant) en nei, bara tvær rauður. Enda hef ég svosem aldrei heyrt getið um fleiri.

Á hinum endanum er svo örverpi en slík birtast alltaf öðru hverju.

Óvenju mikið var um að hænur vildu liggja á þetta sumarið svo að allnokkrir unglingar eru nýfarnir að verpa og þá er óhætt að segja að sum eggin eru ekki stór en það potast nú allt í rétta átt.

81. Jurtafæði.

Við vorum fleiri á Hrafnagili en við mamma og Jakob, ég set bara yfirleitt ekki mjög margar myndir í hverja færslu. Jakob var nefnilega ekki einn á ferð, litla systir var með í för. Mamman leit af henni um stund.

Það er henni greinilega meðfætt að lifa á því sem landið gefur og njóta hollustunnar af því.
Ég er hrædd um að það séu fleiri en blessuð sauðkindin sem ráðast á skóglendið.

Áhrif birkis: Þvagdrífandi, bólgueyðandi, svitadrífandi, örvar lifrina og hreinsar blóðið. Arnbjörg Jóhannsdóttir.

Tíminn líður og síðast þegar hún var í sveitinni fékk hún sér sem oftar góðan dúr í gamla ömmuvagninum. Hér sýnir hún okkur allar hvítu perlurnar í munninum eftir blundinn.

Hún er farin að ferðast talsvert upp á eigin spýtur. Hér kannar hún aðstæður inni hjá afa,

kom sér síðan fyrir undir rúmi og kynnti sér nautaúrvalið á Hvanneyri.
Verið þið róleg, ég leyfði henni ekki að innbyrða neitt af nautablöðunum en eins og aðrir á hennar aldri er hún viss um að langbesta rannsóknaraðferðin sé að smakka og helst éta upp til agna sem flest. Bara svo sjaldan sem fullorðna fólkið skilur það.
Ég minni á að til að stækka myndirnar smellirðu á þær, "skógar"myndirnar njóta sín betur þannig.

40. Bollur

Það var ekki bara kæfan sem var búin. Það er nauðsynlegt að eiga alltaf eitthvað af skyndiréttum. Til dæmis bollum sem hægt er að hella í pott og sjóða fyrivaralaust.

 Ég átti stóra plötu af hakki í frosti. Hér er hún komin í bala ásamt nokkrum eggjum og mjöli úr ýmsum pokum sem ég fann í skápnum og slatta af kryddi.

 

Ég spurði Mörtu kvöldið áður hvort hún væri ekki til í að gera með mér kjötbollur og hún er svo jákvæð að hún játaði alveg án þess að hafa hugmynd um hvað hún væri að fara út í. Við stóðum tímunum saman (fannst mér að minnsta kosti) og mótuðum og steiktum.

 Það veitti ekkert af að kynda í tveimur pottum. Og jájá, ég veit að eldavélin er ekki hrein þarna en ég get svarið að hún varð það daginn eftir. Ef einhver er að velta fyrir sér hvað eggjaskurnin er að gera þarna þá er það þannig að ég vil ekki gefa hænunum hráa eggjaskurn því það eykur líkur á að þær fari sjálfar að brjóta og éta eggin sín. Ég vil halda því fyrir mannfólkið þannig að ég baka skurnið á eldavélinni og myl svo handa þeim. Þannig fá þær kalkið sitt til baka að hluta.

Nú er stór sekkur af kjötbollum í frystinum.

39. Haustverkin.

Bærinn kæfulaus orðinn fyrir löngu svo að ekki mátti við svo búið standa.

 Hreinsaði fjall af fullorðinsslögum úr heimaslátruninni, tók reyndar slatta af algerlega fitulausum pörtum í hakk, en stærsti hlutinn fór í pott. (Smávegis í hundamatarpott.) Varð að sjóða í tvennu lagi, fjallið var svo hávaxið.

 Fleytti ofan af langmest af fitunni, er löngu búin að átta mig á að kæfan þarf ekkert nauðsynlega að vera spikfeit. Svo grófhakkaði ég einhver kíló af lauk og brúnaði slatta í senn á pönnu upp úr floti frá kjötpottinum

 Næst lá fyrir að hreinsa himnur og fáein bein úr soðna kjötinu, hakka og hræra og krydda og sjóða. Kryddunin fer í stórum dráttum þannig fram að ég tek duglega til í kryddskápnum.

Hræra svo enn betur í hrærivél og pakka í allar smádollur sem finnast, restin fer í selló.

Hér er svo afraksturinn, full skúffa í frystiskápnum. Nú kætast barnabörnin.

35. Konfekt.

Égerði konfekt til jólagjafa. Svona eins og mamma gerir oft. Úr kartöflum, flórsykri og bragðefni. Hjúpa það svo með súkkulaði. Hjúpa í leiðinni sveskjur og döðlur. Namm.

24. Matur

Dyggir lesendur mínir undanfarin ár hafa ef til vill tekið eftir því að þetta haustið nefni ég varla nokkuð þessi hefðbundnu haustverk. Það er líklega helst vegna þess að viðbrögðin eru orðin svo lítil á þessu bloggi að þá verður maður mun latari að skrifa. Það er þó ekki alveg þannig að ekkert eigi að borða næsta árið þó að vissulega hafi ég staðið nokkuð þétt á bremsunni í haust þegar kom að forðasöfnun. Í þessum töluðum (rituðum) orðum eru  eistun í pottinum

og þegar þau hafa soðið í 90 mínútur helli ég þeim í vaskinn og þegar þau hafa kólnað nægilega til að hægt sé að handfjatla þau flysja ég af þeim himnuna og treð þétt í sokkabuxur og pressa svo undir pottinum fullum af köldu vatni. Svo fara þau í súrinn. Namminamm.

Ég er líka búin að gera blóðmörinn, það mátti ekki dragast vegna þess að í súrdallinum verður alltaf að vera blóðmör, annars fer allt í vitleysu.

 Nú prófaði ég í fyrsta skipti að hafa Blakkogdekker með mér í verki og það reyndist prýðilega.

Ég er líka búin að gera fyrstu umferð af lifrarpylsunni en þar þýðir lítið að nota vélina nema til að byrja með, blandan er svo þykk.

Ég áttaði mig á því í fyrra að það er alveg fáránlegt að vera að kaupa sviðasultu fyrir þorrablótið þegar Agnar er alltaf svo duglegur að svíða úr heimaslátruninni og þetta er einhver einfaldasta eldamennska sem um getur.

Mauksjóða fullan pott af sviðum. Þetta eru heimasviðin fullorðins. Hreinsa svo vandlega og setja í 3 mjólkurfernur og hella svolitlu af soðinu yfir. Kæla. Ég setti svo fernurnar í frost í bili vegna þess að blóðmörinn var ekki til, en nú þarf að fara skjóta innihaldinu úr 2 fernum í mysuna.

Nú verður ekki hjá því komist að bretta upp ermar og fara að grauta í eistunum.